కాలం చేసిన గాయం

కాలం కవిత వ్రాదామని
కలం బదులు కత్తి తీసుకుంది
నా కర్మ ఏమిటోగాని నేను కాగితమైనాను
అలా మొదలు పెట్టి ఒక్క గీత గీసిందో లేదో
క్షతగాత్రుడినై నేలకొరిగాను.
విధి విచిత్రమెమొగాని
అది కాస్త నా నుదిటి వ్రాతైంది
చచేంత వరకు ఆ గాయాలతొ బ్రతకమంది
అలాని అని చేప్పి నాకు ఈ జీవితంతొ
పెద్దగా అనుబంధం ఎమి లేదు
నేను కవాలనుకున్నపుడు వదిలేయగలను
బహుశ ఇదేనేమొ నా చేతిలో మిగిలున్న చివరి అయుధం
ఈ బ్రతుకు పై పగ తేరుచుకొవటనికి

దాగుడుముతలు

నా దారిన నే పోతుంటే
వాకిలి మాటున వొదిగి
వొర చుపులు చూస్తవు
ఒకింత నే సాహసించి
కనులేత్తి చూస్తె కనుమరుగైతావు
ఒక నిమిషం నే నిలుచుని పలకరిస్తె
నీ సిగ్గుల చిరు నవ్వు వింటాను, తరువాత
దురమైయే నీ అందెల సడి వింటాను
ఏమిటో ఈ దాగుడుముతలు
ఏన్నలో ఈ మౌన వ్రతలు

చేలి మాయ

మాటలలో ఆ మౌనమేమిటో
కన్నులలో ఆ కొపమేలనో
కరునించ లేవా ఒ ప్రియా
కపాడ రావే నా ప్రియా...
మనసులో నీ రూపం
చెరిగిపోని నా ప్రానం
నా ప్రేమ నీవే ఒ సఖి
కరునించ రావే నా సఖి...
ఏ జన్మ బందం నీ స్నేహం
కదిలేను నాలో జీవమై
నా మనసు నీదే ఒ చేలి
కపాడ రావే నా చేలి...
రాత్రి లోన నీద్దుర ఉండదు
కలలతొ కునుకు పట్టదు
ఈ మాయ ఏమొ ఒ ప్రియా
నీ మాయ నేమొ నా ప్రియా

ప్రాణ బంధమా

కనులు తెరిచే నే కలలు కన్న
కనుల ఎదుటే కలల రూపం కొలువై ఉన్న
నీదుర లేచి నే వేతుకుతున్న
చెదరి పోయిన చెలిమి కోసం
చెయి జారిన చెలియ కోసం
మరలి రావా ప్రాణ బంధమా
మరుజన్మ ఉన్నదో లేదో

చెలి జ్ఞపకాలు

నా గుండె కు చిల్లు
నిండు కుండ కు లాగా
నింపుకునది చెలి జ్ఞపకాలు
దార పొతున్నది నా ప్రాణం

నీ ఇస్టం ప్రియా

నీవు ఊపిరిలూదిన వెదురును నేను
మురళి గా మలచి నీ పెదవుల పైకి చేరుచ్కుంటవొ
లేక పాడె కట్టె గా మర్చి చితి పైకి చేరుస్తవొ
ఇక అంతా నీ ఇస్టం ప్రియా......

ఏడబాటు

ఇప్పుడే కదా అంత బాగున్నట్లుగా ఉన్నది
ఆశలు చిగురిస్తున్నట్లుగా
అనుబందం అల్లుకుంటున్నట్లుగా
ఊసులు పంచుకుంటున్నట్లుగా
కలల ప్రపంచం లొ కలసి విహరిస్తున్నట్లుగా
సంతొషల సౌదం నిర్మిస్తున్నట్లుగా
అంత బాగున్నట్లుగా....
ఇంతలొనే ఎడబాటా
శిధిలమై పొతున్న కలలు
ఆవిరై పొతున్న ఆశలు
అంతు లేని విరహం
ప్రాణం పొతున్నట్లుగా ఉంది రా....